We schrijven hier regelmatig over alle fantastische redenen om naar Spanje te verhuizen: het heerlijke klimaat, de relaxte levensstijl, de betaalbare kosten van levensonderhoud. Maar vandaag doe ik iets anders. Want eerlijk is eerlijk: Spanje is niet voor iedereen het paradijs. En dat is helemaal oké.
Na jarenlang contact met mensen die de stap hebben gewaagd – sommigen met glimmende ogen, anderen met een koffer vol spijt – merk ik dat het tijd is voor een eerlijk verhaal. Wanneer is Spanje misschien niet de juiste keuze voor jou?
Als je de taal niet wilt leren
Laten we beginnen met de olifant in de kamer: de taal. “Maar iedereen spreekt toch Engels?” Nee, echt niet. Zeker buiten de grote toeristische zones kom je met alleen Engels niet ver. En ja, er zijn expat-bubbels waar je jarenlang kunt overleven zonder Spaans te spreken, maar dan mis je zo ontzettend veel.
Ik zeg niet dat je vloeiend moet zijn voor je verhuist. Maar als het idee om een nieuwe taal te leren je nu al vermoeit, dan wordt Spanje lastig. Het frustreert veel emigranten enorm dat ze niet meer die capabele, grappige persoon kunnen zijn die ze in Nederland waren. Simpele dingen zoals naar de dokter gaan of iets regelen bij de gemeente worden plotseling uitputtende expedities.
En dan heb ik het nog niet eens over alle officiële documenten, contracten en brieven die volledig in het Spaans zijn. Als je echt geen zin hebt om je hierin te verdiepen, wordt je dagelijks leven een afhankelijkheidsrol waar je constant iemand nodig hebt om te vertalen.
Als je niet kunt omgaan met bureaucratie
De Spaanse bureaucratie is legendarisch. En niet op een positieve manier. Als je denkt dat de Nederlandse ambtenarij traag is, wacht dan maar eens tot je een NIE-nummer moet aanvragen of je rijbewijs moet omwisselen.
Sommige mensen kunnen hier goed mee omgaan. Die halen hun schouders op, pakken hun geduld erbij en nemen er gewoon een dag voor. Maar als dit soort situaties je nu al woedend maken, dan wordt Spanje een constante bron van frustratie. Er zijn mensen die letterlijk zijn teruggegaan naar Nederland omdat ze de Spaanse manier van werken niet aankonden.
Als structuur en voorspelbaarheid belangrijk voor je zijn
Spanjaarden hebben een heel andere relatie met tijd en planning dan wij. “Mañana, mañana” is geen cliché, het is realiteit. Die loodgieter die zou komen? Misschien komt hij, misschien ook niet. Die afspraak om 10 uur? Kan net zo goed 10:30 worden. Of 11:00.
Voor sommige mensen is dit een verademing – eindelijk van die Nederlandse tijdsdruk af. Maar voor anderen, vooral zij die structuur nodig hebben om goed te functioneren, kan dit enorm stressvol zijn. Als je een planning maakt en verwacht dat mensen zich daaraan houden, bereid je dan voor op teleurstelling.
Als je sociale leven vooral uit Nederlandse vrienden bestaat
Dit klinkt misschien gek, maar het is een serieus punt. Als al je vrienden in Nederland wonen en je hebt moeite met nieuwe vriendschappen maken, kan emigreren heel eenzaam zijn.
Ja, er zijn Nederlandse gemeenschappen in populaire expat-gebieden. Maar nieuwe vrienden maken als volwassene is gewoon moeilijk, in welk land dan ook. Als je nu al een klein sociaal netwerk hebt en dat prima vindt, bedenk dan goed of je dat wilt opgeven.
Ik ken mensen die na een jaar teruggingen omdat ze de eenzaamheid niet meer aankonden. Vooral als je partner nog naar kantoor gaat en jij thuiswerkt of geen werk hebt, kunnen de dagen ontzettend lang zijn.
Als je goed wilt kunnen blijven verdienen
Dit is een lastige. Want ja, je kunt in Spanje werken en geld verdienen. Maar de werkgelegenheid en salarissen liggen op een ander niveau dan in Nederland. De werkloosheid is hoger, de lonen zijn lager, en contracten zijn vaak tijdelijk en onzeker.
Als je remote werkt voor een Nederlands bedrijf met een Nederlands salaris – fantastisch, geen probleem. Maar als je op de lokale arbeidsmarkt moet concurreren, wordt het een stuk minder rooskleurig. Zeker in sectoren buiten toerisme en gastvrijheid.
Als je dicht bij familie moet kunnen zijn
Klinkt voor de hand liggend, maar toch zie ik dit vaak over het hoofd gezien worden. Als je een ziek familielid hebt, jonge kinderen die hun grootouders nog zien, of gewoon heel hecht bent met je familie, dan is 2000 kilometer afstand pittig.
Een ticket van 50 euro klinkt betaalbaar, maar als je iedere zes weken heen en weer vliegt voor verjaardagen, feestjes en noodgevallen, tikt dat aan. Plus je verliest hele weekenden aan reizen. Voor sommige mensen is die afstand juist heerlijk, maar voor anderen wordt het een constante bron van schuldgevoel en gemis.
Tot slot
Begrijp me niet verkeerd: Spanje is een prachtig land met ontzettend veel te bieden. Maar het is geen automatisch recept voor geluk. Emigreren is een grote stap met echte uitdagingen.
Als je jezelf herkent in meerdere punten hierboven, betekent dat niet per se dat Spanje niks voor jou is. Maar het betekent wel dat je goed moet nadenken of je bereid bent om met deze uitdagingen om te gaan. Sommige mensen groeien juist in die uitdagingen, anderen gaan eraan onderdoor.
Het mooiste advies dat ik kan geven? Huur eerst een paar maanden een huis en woon er echt, niet als toerist. Ga boodschappen doen, regel praktische zaken, maak vrienden. Dan merk je vanzelf of Spanje bij je past.
Laatste update: 04/01/2026
